Bounty Eilanden

Leermomentjes:
- Ja, als Nederlander hou je van fietsen, maar het is niet heel verstandig om om 2 uur 's middags door de bergen naar een hot spring 8 km buiten Pai te gaan fietsen...
- Scootertjes daarentegen zijn superchill
- Thai kunnen echt alles maken uit bamboe
- Sommige bussen hier zien eruit als ware kermisattracties
- Thaise massages zijn best wel... stevig (waarom doe ik dit mezelf ook alweer aan?)
- Olifantenruggen zijn niet heel comfortabel
-  Warme douches zijn stiekem toch wel heel fijn
- Het is zo fijn om onder 2 dekens te kunnen slapen!
- Vergeet koolwitjes, de vlinders hier zijn zo mooi!
- Ik dacht dat ik op vakantie was, dan hoor je toch niet om 6 uur op te staan om te gaan duiken/de bus te halen?
- Ik zie er niet heel erg heet & lekker uit onder water (foto's volgen) 
- Plantbiologen, laat je nu omscholen tot mariene bioloog, koralen zijn zo veel interessanter dan arabidopsis
- Ik kwam gisteren weer eens Nederlanders tegen en ik spreek nu Nederlands met een Engels accent. En ik denk inmiddels ook in het Engels.

Het laatste bericht van mij is al weer een tijdje geleden, druk druk druk en ik merk nu al weer dat ik een luie schrijver ben... Ik ga zo ook nog wat foto's uploaden, de duikfoto's komen later want het internetcafe hier heeft geen CD-rom drive, helaas... Ben bang dat het een lang verhaal gaat worden, sorry Jort!

Na nog even rondgecrosst te hebben op een scootertje door de omgeving van Chiang Mai (nog meer tempels, joepie), ben ik alleen verder gegaan naar Pai. Pai is een beetje een hippie/bohemian stadje in het noorden van Thailand, waar veel Thai zelf naartoe gaan in het weekend. De avondmarkt was dan ook heel druk dat weekend, heel leuk. De eerste dag besloot ik in mijn optimisme om lekker naar een hot spring 8 km buiten Pai te gaan fietsen, totaal in touch met mijn Nederlandse roots. Slecht idee, helemaal om 2 uur 's middags heuveltje op en af. Daar aangekomen maar even 1,5 uur in de hot springs gezeten met een boekje om bij te komen...  Die avond besloot ik om samen met een Canadees de volgende dag op olifanten te gaan rijden, wat een behoorlijk stijve kont tot gevolg had. Ook nog behoorlijk nat gespoten door de olifant en van zijn rug afgegooid in de rivier, moet een leuk tafereel geweest zijn om te zien. Geluk kig konden we daarna onze spieren wat rust geven in de hot tub. Die middag nog gebamboeraft van de rivier af, heel rustgevend.

Ik wilde eigenlijk ook echt gaan raften in Chiang Mai of Pai, maar de rivieren staan helaas overal te laag ivm het droge seizoen. Je merkt ook wel dat het erg dor is in de bergen nu (vandaar dat het er niet heel jungle-achtig uitziet Thomas), je kan ook overal bosbranden zien. Dat merkte ik ook in Mae Hong Son, een stadje in de buurt van de Burmese grens. Ik ging daar trekken met Engelsman Rob, wat inhield dat we lekker 6 uur bergje op en af mochten lopen. Het ging best stijl omhoog, maar uiteindelijk hebben we het gehaald. Het was misschien wel goed dat onze gids pas vertelde over alle spinnen en slangen die daar rondwaren toen we al een uur op weg waren...

Het trekken zelf was echt fantastisch, enorme termiethopen, geweldig uitzicht, overal vlinders, gidsen die kikkers voor je vangen om ze te laten zien... Halverwege begon een van de twee, Poti, van alles te maken uit bamboe, dus ik heb nog steeds een theekopje en lepel uit bamboe in mijn tas zitten. Hij sneed ook nog iets wat later een theeketel en bord bleek te zijn. Rob en ik waren dus al in de veronderstelling dat ze authentiek in de jungle gingen koken, misschien een lokale delicatesse in de vorm van kikkers, helemaal toen Poti een vuur aanstak. Was dat even een anticlimax toen Kabe 2 kant en klare pakketjes rijst met kip uit zijn tas toverde haha... Ze hebben wel thee gezet in de bamboe! Na de lunch moesten we nog 3 uur verder lopen. Toen we op een gegeven moment bergje op liepen merkte je echt dat het droog seizoen was, alle bladeren op de grond waren as en ik had een hele droge keel op een gegeven moment van de brandlucht. Naar beneden was gelukkig via de groene kant van de bergen.

's Avonds kwamen we 3 andere Nederlandse meisjes tegen en met hen zijn we de volgende dag gaan rondcruisen door de omgeving van Mae Hong Son. De fish cave was een beetje een anticlimax, met name Rob kon de mud spa erg waarderen en aan het eind van de dag nog een waterval om in te zwemmen. Eigenlijk ging het meer om het gevoel van de wind door je haren. Die avond kwamen we Sam nog tegen en met hem heb ik even mijn enorme poolskills laten zien aan twee Thai (heel eerlijk gezegd was het Sam die de winst veilig stelde hehe). Zij nodigden ons uit om naar een feestje ergens verderop te komen, een van de bizarste feestjes die ik hier tot nu toe heb gezien. Hysterische Thaise band, Thai die je van alle kanten Samsong whiskey in de hand drukken (vast omdat ik blank ben) en Thai die aan het eind van de avond letterlijk afgevoerd werden omdat ze iets te goede vrienden waren geworden met hun fles Samsong... Volgens mij moet je als Aziaat geen hele flessen drank willen nuttigen...

De volgende dag gingen Sam, Laura, Rob en ik terug naar Pai en Chiang Mai met de lokale bus, wat een ervaring op zich is. Je westerse benen opvouwen zodat ze in het bankje passen en dan in zijn 1 sputterend de berg op en af, avontuur bestaat nog! In Chiang Mai heb ik nog een nachtje geslapen voordat ik aan mijn reis van 24 uur naar Koh Tao begon... Gewoon de strand door de voorruit van de bus visualiseren en gaan. Ik moet zeggen dat het heel fijn was om de palmbomen en het strand te zien toen de zon opkwam voordat ik de boot op ging.

Koh Tao is een heel mooi eiland aan de oostkust waar het het goedkoopst is in de hele wereld om je Open water en Advanced Adventurer certificaat voor het duiken kan halen, wat ik dus gedaan heb. Ik moest er wel huiswerk voor maken, maar 5 dagen duiken op hele mooie plekken, waaronder een nachtduik, was het meer dan waard. Het is heel grappig om te zien hoe de onderwaterwereld er 's nachts compleet anders uitziet. Opeens kom je baracudas en blue spotted sting rays tegen die aan het jagen zijn en heremiet krabben die hun schelp voortslepen. Overdag ben ik ook nog 'aangevallen' door een triggerfish van 30 cm lang die erg territoriaal was en het nodig vond om mijn vinnen op te eten... Verder uiteraard alle nemo-achtige visjes gezien, heel leuk! Ben alleen bang dat dit wel een nieuwe dure hobby gaat worden, ik ben al van plan om nog in Koh Phi Phi, Khao Lak en op plekken in Vietnam en Cambodja te gaan duiken.

Vandaag ben ik welgeteld 10 minuten in Burma geweest zodat ik mijn Thaise visum met 15 dagen kon verlengen, meer stempels voor mijn paspoort! Dat betekent dus ook dat ik ook al een maand weg ben, time flies, nog maar 4 maanden... Morgen vertrek ik naar het echte bounty eiland Koh Phi Phi, as seen in de film The Beach. Daar maar eens even op het strand liggen om mijn wetsuit lijnen weg te werken en uberhaupt iets te doen aan dat delicate witte huidje van mij.

Ik hoop dat de zon zich inmiddels ook een beetje laat zien in Nederland!