Heimwee?

Nog maar 1 dagje in het altijd warme Azie, Nederland naar de overwinning schreeuwen en dan is het toch echt zo ver: naar huis. Het land van de agenda's en dingen vooruit plannen, zelf koken, wassen en je bed verschonen, en weer naar de universiteit binnenkort, joepie. Gaat heel raar worden.

Maar niet voordat we hebben gepraat over Battambang, waar ik met een moto driver door het platteland ben gaan rijden langs kleine dorpjes, een tempel en als toppunt de bamboo train, oftewel met een plaat van bamboo en een motor die de twee assen aandraait over heel gaar spoor crossen. Een soort van achtbaan maar dan de pussy versie. Gelukkig hadden wij 2 motors op ons treintje staan, dus andere tegemoetkomers op het enkele spoot moesten lekker snel hun treintje er vanaf halen, terwijl wij bleven zitten. Dat alles onder de enige regel "mine's bigger".

De volgende dag vertrokken voor een hellish bus/bootreis van 28 uur helemaal van Cambodja naar Zuid-Thailand om uiteindelijk 's ochtends te eindigen op Koh Phangan, waar Anna en Annelouc mij de volgende dag vergezelde voor het feest van Thailand: de Full Moon party. Aka jezelf bekliederen met heel veel fluorescerende verf, een bucket Sangsom of 2 scoren en dan dansen tot de zon opkomt. Goed feestje. De dagen daarna nog een scootertje gehuurd en naar wat strandjes gereden. De meeste mensen blijven vastzitten op Hat Rin, het strand waar het feest is, maar eigenlijk is de rest van het eiland ook heel mooi om te zien.

Anna ging terug naar Bangkok om naar huis te vliegen, en Koh Phangan was lichtelijk verlaten na een exodus van feestgangers naar Koh Tao, dus ik besloot nog een paar dagen te gaan chillen in Railey. Heel fijn schiereiland, iets luxere kamer genomen om mezelf nog even goed te behandelen de laatste dagen en op het strand gelegen. Helaas af en toe een beetje last van het regenseizoen, lees hoosbuien, maar nog wel lekker gerelaxt.

Nu ben ik in Bangkok, waar ik mijn tijd eigenlijk voornamelijk dood met shoppen, op de briljante weekend market en in de shopping malls. Morgen ga ik nog naar de bioscoop, want de VIP-kaartjes geven je toegang tot super comfortabele stoelen met dekens, kussens en alles, en dat voor zo'n 5 euro.

Het einde komt nu nabij, dus het is tijd voor een aantal lijstjes over Azie! Allereerst maar de top 5 beste fruit shakes, een ode aan het drankje dat mij 5 maanden gezond heeft gehouden.

1. Mulberry Shake, Vang Vieng. Geen idee wat een mulberry in het Nederlands is, maar het is een soort van braam, ze waren daar gekweekt op de organic farm, gemixt met een beetje condensed milk, wat een niet te versmaden combinatie opleverde.
2. Strawberry Shake, Dalat. De enige plek in Vietnam waar het klimaat goed genoeg is om heerlijke aardbeien te telen, de fruitsoort die je hier dan weer niet zo veel ziet. Heerlijke shake voor de afwisseling van ananas, banaan, mango en dat soort dingen.
3. Mango Shake, Vang Vieng. Midden op de dag en wij gaan fietsen naar een grot, slim. Deze mango shake van een vrouwtje dat een restaurantje had onderweg was just the thing we needed. Geplukt uit de tuin en volgens mij een beetje mint toegevoegd, supergoed!
4. Pineapple-Orange Shake, Koh Phangan. Nee Thaise whiskey is niet gezond en ja ik had een kater na de full moon party, gelukkig hielp deze life saver me er weer een beetje bovenop.
5. Blueberry lassi, Koh Tao. Geen idee waar ze de blueberries vandaan haalden, maar met een beetje yoghurt en ijs doen ze het heel goed.

En dan zijn er natuurlijk de dingen die ik ga missen in Azie, dus hier een paar voorbeelden van zaken waarvan ik vindt dat ze best ingevoerd mogen worden in Nederland.

- In Cambodja is het volledig geaccepteerd om overdag in je pyama rond te scheuren op je fietsje/brommer. Moet kunnen.
- Eten op straat voor 1 a 2 euro.
- De bussen in Vietnam en Thailand. Toppunt was de bus van Chiang Mai naar Bangkok: enorme massagestoel, bussnacks en een ladyboy in polyester pakje die koffie, thee en frisdrank kwam langsbrengen. Maar de sleeperbussen met bedden in Vietnam zijn ook echt een uitvinding, nooit meer ergens compleet gebroken aankomen.
- Het relaxte van de mensen in Laos. Deze mensen raken van niks gestresst, van die mentaliteit kunnen een hele hoop Europeanen best wat leren.
- Aziatische soaps en karaoke. Grote favoriet onder de mensen zelf, en zo hard mogelijk aan in de bus. Van hilarische clips over de onbereikbare liefde van de zanger/zangeres, een soapmarathon die compleet in het Thais is maar waarvan je precies weet waar het over gaat tot de karaokeboot die langsvaart in Kanchanaburi.
- Tuk tuk en moto drivers die je overal naartoe rijden.
- Vietnamese ice coffee, kan iemand dat maken in Nederland? I love condensed milk.
- De 7 Eleven, 24 uur per dag een supermarkt die open is met hele goede/vettige late night snacks.
- Alle briljante vervoersmiddelen, van riksha tot ossenwagen, tot bootje over de Khlong in Thailand, tot traktortje met aanhangwagen en ga zo maar door.
- Spotgoedkope massages.

En zo zijn er nog heel veel meer dingen die Azie zo leuk maken. Gek genoeg zal ik zelfs de mensen op straat missen die je naroepen met klassieke kreten als "Massaaaaaage?!", "Miss, you need tuk tuk?", "One Dollaaaaah", "You buy from meeee", "You make me happy, I make you happy", "Open your heart, open your wallet" en al dat soort dingen.

Om het naar huis gaan dan toch wat dragelijker te maken, de dingen die ik wel terug wil zien in Nederland:
- De donkerbruine, volkoren bruine boterham met pitjes en hele oude kaas.
- Groen gras.
- Slapen onder een deken, op mijn eigen kussen.
- Een hele warme douche (waarbij de wc niet zeiknat wordt omdat de douchekop strategisch geplaatst is).
- Fietsen door Amsterdam.

Ik ben er donderdag de 8e weer, uiteraard omdat ik Nederland op de 11e in Amsterdam moet aanmoedigen om dan toch eindelijk eens die gouden wereldbeker omhoog te houden. Tot snel!